ខ្មែរក្រហម -

អត្ថបទចុះផ្សាយនៅថ្ងៃ សុក្រ 03 កុម្ភៈ 2012 - ព័ត៌មានទើបកែប្រើលើកចុងក្រោយ ថ្ងៃ សុក្រ 03 កុម្ភៈ 2012

គុកទួលស្លែង ទីដែលអ្នកចូលហើយ មិនអាចមានជីវិតចេញវិញ

មន្ទីរ ស-២១ ឬគុកទួលស្លែង ដែលជាកន្លែងធ្វើទារុណកម្មសួរចម្លើយអ្នកដែលត្រូវខ្មែរក្រហមចាត់ទុកជា "ខ្មាំង"

រូបថតឯកសារ

ដោយ សេង ឌីណា

នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម កន្លែងឃុំឃាំង ធ្វើទារុណកម្ម និងសម្លាប់មនុស្ស គឺមានរាប់សិប នៅទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា។ ក៏ប៉ុន្តែ គុកទួលស្លែង ដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ ឌុច គឺជាទីតាំងធ្វើទារុណកម្ម ដែលមានឈ្មោះអសោចជាងគេ។ អ្នកដែលត្រូវគេបញ្ជូនយកទៅដល់គុកទួលស្លែងហើយ ភាគតិចបំផុត ដែលអាចមានជីវិតរួចចេញមកវិញ។

គុកទួលស្លែង មានឈ្មោះសម្ងាត់ថា "មន្ទីរ ស-២១” ហើយមានទីតាំងនៅក្នុងអតីតវិទ្យាល័យទួលស្លែង ស្ថិតក្នុងក្រុងភ្នំពេញ។ មន្ទីរស-២១ ត្រូវបានពួកខ្មែរក្រហមបង្កើតឡើង តែប៉ុន្មានខែប៉ុណ្ណោះ ក្រោយពីពួកគេឡើងកាន់អំណាច នៅឆ្នាំ១៩៧៥។ បន្ទប់រៀន ដែលធ្លាប់តែជាកន្លែងផ្តល់ចំណេះដឹងដល់សិស្ស ត្រូវបានពួកខ្មែរក្រហមប្រែក្លាយជាទីកន្លែងឃុំឃាំង និងធ្វើទារុណកម្មសួរចម្លើយអ្នកទោស មុននឹងយកទៅសម្លាប់ នៅជើងឯក ស្ថិតនៅជាយក្រុងភ្នំពេញ។

នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៦ មេដឹកនាំខ្មែរក្រហមបានតែងតាំង ឌុច ដែលមានបទពិសោធន៍ខាងធ្វើទារុណកម្ម សួរចម្លើយអ្នកទោស ឲ្យមកគ្រប់គ្រងមន្ទីរស-២១។ ឌុច ធ្វើការក្រោមបញ្ជារបស់ សុន សេន (ហៅ ខៀវ) ដែលជារដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងការពារជាតិ និង នួន ជា ប្រធានរដ្ឋសភា និងជាអនុលេខាបក្សកុម្មុយនិស្តកម្ពុជា។

អ្នកទោស ដែលគេចាប់បញ្ជូនមកដល់គុកទួលស្លែងភ្លាម ត្រូវគេថតរូប និងតម្រូវឲ្យសរសេរប្រវត្តិរូបលម្អិត ចាប់តាំងកុមារភាព រហូតដល់ពេលចាប់ខ្លួន។ អ្នកទោសត្រូវគេធ្វើទារុណកម្ម ដោយប្រើវិធីឃោរឃៅបំផុត ដើម្បីបង្ខំឲ្យឆ្លើយសារភាពកំហុសថាបានក្បត់ “អង្គការ” ហើយប្រាប់ឈ្មោះអ្នកផ្សេងទៀត ដែលរួមគំនិតក្បត់។ អ្នកដែលត្រូវអ្នកទោសឆ្លើយទម្លាក់កំហុសទាំងអស់នេះក៏ត្រូវបានគេចាប់ខ្លួនជាបន្តបន្ទាប់មកគុកទួលស្លែងដែរ ដើម្បីធ្វើទារុណកម្មសួរចម្លើយរកឈ្មោះអ្នកផ្សេងៗទៀត ដែលនៅក្នុងខ្សែបណ្តាញ ដែលពួកខ្មែរក្រហមហៅថា “ខ្សែក្បត់”។

គិតជាសរុប គេប៉ាន់ប្រមាណថា នៅចន្លោះពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩ មានមនុស្សប្រមាណ ជាង១ម៉ឺននាក់ ត្រូវបានពួកខ្មែរក្រហមចាប់ខ្លួនយកទៅឃុំឃាំងនៅក្នុងមន្ទីរស-២១។ ក្នុងនោះ ក៏រួមមានមេដឹកនាំលំដាប់កំពូលៗ ក្នុងរដ្ឋាភិបាលខ្មែរក្រហមផងដែរ ដូចជា កុយ ធួន ហ៊ូ នឹម និង វន វ៉េត ជាដើម។

ក្នុងចំណោមអ្នកទោសដែលត្រូវគេចាប់យកទៅគុកទួលស្លែង មានមិនដល់ ១០នាក់ផង ដែលបានរួចជីវិត។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាអ្នកខ្លះប្រសិទ្ធិនាមគុកទួលស្លែងថាជា “ច្រកទ្វារនរក” ជាទីដែលអ្នកដែលបានចូលហើយ មិនអាចមានជីវិតចេញមកវិញបាន។

បច្ចុប្បន្ន អតីតគុកទួលស្លែង ត្រូវបានប្រែក្លាយទៅជា “សារមន្ទីរឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍” ដែលជានិមិត្តរូបនៃអំពើឃោរឃៅ របស់ពួកខ្មែរក្រហម៕