ប្រជាជនពិភពលោក -

អត្ថបទចុះផ្សាយនៅថ្ងៃ ពុធ 26 តុលា 2011 - ព័ត៌មានទើបកែប្រើលើកចុងក្រោយ ថ្ងៃ ពុធ 26 តុលា 2011

៧ពាន់លាននាក់៖ តើភពផែនដីអាចទ្រាំទ្រនឹងកំណើនប្រជាជនបានឬទេ?

មនុស្សពពាក់ពពូនចាំដងទឹកអណ្តូងមួយ នៅឥណ្ឌា

REUTERS/Amit Dave/Files

ដោយ សេង ឌីណា

ចំនួនប្រជាជននៅទូទាំងពិភពលោកនឹងកើនឡើងដល់ ៧ពាន់លាននាក់ នៅថ្ងៃទី៣១ ខែតុលា ២០១១ សប្តាហ៍ក្រោយនេះ។ នៅក្នុងរបាយការណ៍ចេញផ្សាយនៅថ្ងៃពុធនេះ មូលនិធិសហប្រជាជាតិដើម្បីប្រជាជន (UNFPA) បានព្រមានថា កំណើនប្រជាជនពិភពលោកអាចនឹងចោទជាបញ្ហាក្នុងការលុបបំបាត់ភាពក្រីក្រ និងការថែរក្សាបរិស្ថាន។

បទវិភាគរបស់ សេង ឌីណា

ស្តាប់ (06:04)

26/10/2011

នៅក្នុងរបាយការណ៍ចំនួន ១២៦ទំព័រ ដែលមានចំណងជើងថា “ស្ថានភាពប្រជាជនពិភពលោកឆ្នាំ២០១១” UNFPA បានព្យាករបន្ថែមថា នៅឆ្នាំ២០៥០ ចំនួនប្រជាជនសរុបនៅទូទាំងពិភពលោកអាចនឹងកើនឡើងដល់ជាង ៩ពាន់លាននាក់។ របាយការណ៍នេះក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរថា ប្រជាជនពិភពលោកចាប់ផ្តើមកើនឡើងខ្លាំងបំផុត នៅក្រោយសង្រ្គាមលោកលើកទី២។ គ្រាន់តែពីចន្លោះឆ្នាំ១៩៥៩ ដល់ឆ្នាំ១៩៩៩ ប្រជាជននៅលើពិភពលោកកើនឡើង ពី ៣ពាន់លាននាក់ ទៅ៦ពាន់លាននាក់ ពោលគឺ កើនឡើងទ្វេដង។

ការកើនឡើងនេះមកពីកត្តាធំៗពីរ៖

ទីមួយ គឺមកពីអត្រាកំណើតខ្ពស់ (ដែលគេតែងតែហៅថា “Baby Boom”) នៅក្រោយសង្រ្គាមលោកលើកទីពីរ ចន្លោះពីទសវត្សរ៍ទី៥០ និងទី៦០។ ក្មេងដែលកើតក្នុងជំនាន់ Baby Boom នេះ ធំពេញវ័យឡើង ក៏បង្កើតជាកូន ពូនជាចៅ កាន់តែច្រើនឡើងថែមទៀត។

ទីពីរ ដោយសារតែមានការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងភាពជឿនលឿនផ្នែកវិទ្យាសាស្រ្ត ជាពិសេស ក្នុងវិស័យសុខាភិបាល មនុស្សកាន់តែមានអាយុវែងជាងពីពេលមុន។ ជំងឺជាច្រើន ដែលធ្លាប់តែរាតត្បាតសម្លាប់មនុស្ស ត្រូវបានគេរកវិធីព្យាបាល និងទប់ស្កាត់បាន។ នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មនុស្សម្នាក់ៗអាចរស់បានរហូតដល់រយៈពេល ៦៨ឆ្នាំ គិតជាមធ្យម ពោលគឺ ២០ឆ្នាំវែងជាងកាលពីក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ទី៥០។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ អត្រាក្មេងស្លាប់ក្រោយពេលកើតបានធ្លាក់ចុះ ប្រមាណ ២ភាគ៣។

នៅថ្ងៃទី៣១ ខែតុលាខាងមុខនេះ មនុស្សរស់នៅលើភពផែនដីនឹងមានចំនួន ៧ពាន់លាននាក់ ក្នុងនោះ មានជាង ៤ពាន់លាននាក់ ពោលគឺ ៦០% ស្ថិតនៅក្នុងតំបន់អាស៊ី។ ចិន គឺជាប្រទេសដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេលំដាប់ទីមួយ (១,៣៥ពាន់លាននាក់)។ ឥណ្ឌាស្ថិតនៅលំដាប់ទីពីរ (១,២៤ពាន់លាននាក់)។ ក៏ប៉ុន្តែ UNFPA ព្យាករថា ឥណ្ឌានឹងដណ្តើមតំណែងលេខ១ពីចិន នៅឆ្នាំ២០២៥។ អាហ្វ្រិកគឺជាតំបន់ដែលមានប្រជាជនកើនឡើងលឿនជាងគេបំផុត នៅលើពិភពលោក។

ការកើនឡើងនៃចំនួនមនុស្សរស់នៅលើភពផែនដីធ្វើឲ្យគេបារម្ភអំពីកង្វះធនធាន ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការចាំបាច់ជាមូលដ្ឋានរបស់មនុស្ស។ បញ្ហាដែលអាចចោទខ្លាំងជាងគេ គឺកង្វះទឹក និងស្បៀងអាហារ។

ជាការពិតណាស់ថា នៅលើភពផែនដីយើងនេះ ផ្ទៃទឹកមានទំហំធំជាងដីគោក (ទឹក ៧០% ដីគោក ៣០%)។ ក៏ប៉ុន្តែ ក្នុងចំណោមទឹកដែលមាននៅលើភពផែនដី មាន ៩៧,៥% ជាទឹកប្រៃ ដែលមិនអាចប្រើប្រាស់បាន។ ទឹកសាបមានតែចំនួន ២,៥% ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងនោះទៀតសោត ទឹកសាបប្រមាណ ២ភាគ៣ ជាទឹកកកក នៅតំបន់ប៉ូល ដែលគេមិនអាចយកមកប្រើប្រាស់បាន។ សរុបមកវិញ ទឹកសាបដែលគេអាចយកមកប្រើប្រាស់បាន មានមិនដល់ ១% ផង។

ជាមួយនឹងកំណើនប្រជាជន គេប៉ាន់ប្រមាណថា នៅឆ្នាំ២០២៥ តម្រូវការទឹកប្រើប្រាស់នៅតាមបណ្តាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍនឹងកើនឡើងរហូតដល់ ៥០% ធៀបនឹងឆ្នាំ ២០០៧។ នៅពេលដែលមានការខ្វះខាតខ្លាំង ជម្លោះដណ្តើមធនធានទឹក អាចនឹងបង្កទៅជាសង្រ្គាម។

កង្វះស្បៀងអាហារក៏ជាកង្វល់ដ៏ចម្បងមួយដែរ។ យោងតាមធនាគារពិភពលោក នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ នៅទូទាំងពិភពលោក មានមនុស្សប្រមាណ ៩២៥លាននាក់ កំពុងប្រឈមមុខនឹងគ្រោះអត់ឃ្លាន ជាពិសេស នៅក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិក។ ចុះទម្រាំមានមនុស្ស ជាង២ពាន់លាននាក់បន្ថែមទៀត នៅឆ្នាំ២០៥០?

យោងតាមអង្គការ FAO ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់កំណើនប្រជាជន ទាំងជាង២ពាន់លាននាក់ នៅឆ្នាំ២០៥០ ផលិតកម្មស្បៀងអាហារ នៅទូទាំងពិភពលោកត្រូវតែមានកំណើន យ៉ាងតិច ៧០%។ ក៏ប៉ុន្តែ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុគឺជាឧបសគ្គដ៏ធំបំផុតក្នុងការបង្កើនផលិតកម្មស្បៀងអាហារ។ យោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវជាច្រើនបង្ហាញថា សកម្មភាពរបស់មនុស្សគឺជាបុព្វហេតុចម្បងនាំឲ្យមានការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលចំនួនមនុស្សនៅលើពិភពលោកមានកាន់តែច្រើន ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនឹងចោទជាបញ្ហាកាន់តែខ្លាំង ប្រសិនបើគេមិនអាចរកវិធានការទប់ទល់បានឲ្យទាន់ពេលទេនោះ៕