ស៊ីរី-ទុយនីស៊ី -

អត្ថបទចុះផ្សាយនៅថ្ងៃ សុក្រ 24 កុម្ភៈ 2012 - ព័ត៌មានទើបកែប្រើលើកចុងក្រោយ ថ្ងៃ សុក្រ 24 កុម្ភៈ 2012

គ្មានវត្តមានរុស្ស៊ីនិងចិន “ក្រុមប្រទេសមិត្តរបស់ស៊ីរី”ជួបប្រជុំគ្នានៅទីក្រុងទុយនីស

លោក Nabil al-Arabi (ឆ្វេង) អគ្គលេខាធិការនៃសម្ព័ន្ធអារ៉ាប់ដែលជាអ្នកមានគំនិតផ្តួចផ្តើមសន្និសីទនៅទីក្រុងទុយនីស

Reuters / Asmaa Waguih

ដោយ សៀក សារិន

តើគេត្រូវបិទបញ្ចប់អំពើហិង្សានៅប្រទេសស៊ីរីដោយវិធីណា? នៅថ្ងៃសុក្រទី២៤កុម្ភៈឆ្នាំ២០១២នេះ “ក្រុមប្រទេសមិត្តរបស់ស៊ីរី”បានជួបប្រជុំគ្នានៅក្នុងសន្និសីទមួយនៅទីក្រុងទុយនីស ដោយមានការចូលរួមពីសំណាក់អ្នកតំណាងនៃប្រទេសជាង៦០ ក្រោមការផ្តួចផ្តើមរបស់ក្រុមប្រទេសសម្ព័ន្ធអារ៉ាប់។ ទាំងនេះក្នុងគោលបំណងរៀបចំឲ្យមានឡើងនូវមធ្យោបាយដ៏ប្រសើរសម្រាប់ជួយប្រជាជនស៊ីរី។

សេចក្តីរាយការណ៍របស់ សៀក សារិន

ស្តាប់ (02:29)

24/02/2012 by សៀក សារិន

ក្រុមបក្សប្រឆាំងស៊ីរីសំខាន់ៗនឹងមានអ្នកតំណាងរបស់ខ្លួនចូលរួមប្រជុំនៅក្នុងសន្និសីទនៅទីក្រុងទុយនីសនៅថ្ងៃសុក្រនេះ។ ក៏ដូចគ្នាអ៊ីចឹងដែរ សម្រាប់ប្រទេសលោកខាងលិចដែលបានតាមដានសំណុំរឿងស៊ីរីនេះយ៉ាងល្អិតល្អន់។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រទេសចិននិងប្រទេសរុស្ស៊ីបានបដិសេធពុំព្រមចូលរួមសន្និសីទនេះឡើយ។

ទីក្រុងប៉េកាំងទើបនឹងប្រកាសឲ្យដឹងពីការបដិសេធរបស់ខ្លួននៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ម្សិលមិញ ទីក្រុងម៉ូស្គូឯណោះវិញបានថ្លែងប្រាប់មុនទីក្រុងប៉េកាំង។ ប្រទេសចិននិងប្រទេសរុស្ស៊ីនឹងពុំបញ្ជូនអ្នកតំណាងឲ្យទៅចូលរួមប្រជុំសន្និសីទនៅទីក្រុងទុយនីសឡើយ។ មហាអំណាចទាំងពីរនេះជាអ្នកគាំទ្ររបបគ្រប់គ្រងស៊ីរីរបស់បាស្ហារអាល-អាស្សាដ ដោយពុំយល់ព្រមឲ្យមានការជ្រាតជ្រែកចូលបញ្ហាផ្ទៃក្នុងរបស់ប្រទេសស៊ីរីឡើយ។

ដើមឡើយ គោលបំណងនៃសន្និសីទនៅទីក្រុងទុយនីសនេះគឺដើម្បីដាក់សម្ពាធទៅលើរបបគ្រប់គ្រងផ្តាច់ការរបស់បាស្ហារអាល-អាស្សាដ ឲ្យបញ្ឈប់ធ្វើការវាយបង្ក្រាបដ៏ហិង្សាទៅលើប្រជាជនស៊ីរី។ ក៏ប៉ុន្តែ ដោយហេតុតែស្ថានភាពធ្លាក់ចុះកាន់តែដុនដាបទៅៗ នៅតាមតំបន់ជាច្រើនជាពិសេសនៅទីក្រុងហូម្ស(ដែលប្រជាជនទទួលរងការវាយប្រហារគ្មានស្រាកស្រាន្តតាំងពីថ្ងៃទី៤កុម្ភៈមក នៅក្នុងសង្កាត់បាប អាមរ៉ូដែលមានអ្នកកាសែតពីរនាក់ស្លាប់នៅថ្ងៃពុធកន្លងទៅ)។ ទាំងនេះបានធ្វើឲ្យមានការប្រែប្រួលនៅក្នុងរបៀបវារៈ។

បញ្ហាដែលចាំបាច់បន្ទាន់ដែលត្រូវដោះស្រាយនៅពេលនេះគឺបញ្ហាមនុស្សធម៌។ ប្រទេសបារាំងបានអំពាវនាវជាច្រើនថ្ងៃមកហើយ ឲ្យរៀបចំឲ្យមានច្រកផ្លូវមនុស្សធម៌ សម្រាប់ផ្តល់ជំនួយដល់ប្រជាជនស៊ីរីរងគ្រោះ។ ប៉ុន្តែផែនការនេះបានត្រូវបដិសេធដោយទីក្រុងម៉ូស្គូ ដោយបារម្ភខ្លាចក្រែងអធិករណ៍ស៊ីរីនេះក្លាយទៅជាអធិករណ៍រ៉ាំរ៉ៃ។

បើយោងតាមអ្នកការទូតអឺរ៉ុបខ្លះ ការរៀបចំឲ្យមានច្រកផ្លូវមនុស្សធម៌នេះតម្រូវឲ្យមានអន្តរាគមន៍យោធា។ គឺអន្តរាគមន៍យោធានេះឯងដែលប្រទេសលោកខាងលិចចង់ចៀសវាងពុំឲ្យមាននៅក្នុងតំបន់ ទោះបីជាក្រុមប្រឹក្សាជាតិស៊ីរី( CNS )ដែលជាក្រុមប្រឆាំងស៊ីរីមួយដ៏សំខាន់បានចាប់ទាមទារឲ្យមានអន្តរាគមន៍យោធាក៏ដោយ។

ដូច្នេះ ស្និសីទនៅទីក្រុងទុយនីសនេះគឺពិតជាឱកាសមួយដ៏ប្រពៃសម្រាប់ធ្វើការអំពាវនាវឲ្យក្រុមបក្សប្រឆាំងស៊ីរីទាំងអស់ចេះរួបរួមគ្នា ដើម្បីរិះរកមធ្យោបាយនិងធ្វើសកម្មភាពរួមគ្នាសម្រាប់ប្រយុទ្ធប្រឆាំងទល់នឹង របបគ្រប់គ្រងផ្តាច់ការរបស់បាស្ហារអាល-អាស្សាដនៅប្រទេសស៊ីរី។ ហើយអ្វីដែលជាការចាំបាច់បន្ទាន់នៅពេលនេះគឺការរិះរកមធ្យោបាយដើម្បីសម្រេចឲ្យបាននូវ “ការឈប់បាញ់គ្នា”៕