ភូមា -

អត្ថបទចុះផ្សាយនៅថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 23 កុម្ភៈ 2012 - ព័ត៌មានទើបកែប្រើលើកចុងក្រោយ ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 23 កុម្ភៈ 2012

លោកស្រីប្រមុខបក្សប្រឆាំងភូមាទៅជាន់ដីរបស់ជនជាតិភាគតិច Kachin

ពួកជនជាតិភាគតិចKachinកំពុងភៀសខ្លួនដោយសារការវាយប្រហាររបស់កងទ័ពភូមា

ដោយ តាន់ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស្វ័រ

លោកស្រីប្រមុខបក្សប្រឆាំងភូមាAung San Suu Kyi កំពុងបន្តធ្វើយុទ្ធនាការឃោសនាបោះឆ្នោតសភាមួយភាគ ដែលនឹងត្រូវប្រព្រឹត្តទៅនៅខែមេសាខាងមុខនេះ។ នៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ទី២៣កុម្ភៈនេះ លោកស្រីជ័យលាភីរង្វាន់ណូបែលផ្នែកសន្តិភាពរូបនេះ ឋិតនៅតំបន់ចុងប៉ែកខាងជើងនៃប្រទេសដែលជាដែនដីរបស់ពួកជនជាតិKachin។ លោកស្រីAung San Suu Kyiបានឆ្លៀតអំពាវនាវសុំឲ្យរដ្ឋាភិបាលនិងពួកKachinឈប់បាញ់គ្នា និងបង្រួបបង្រួមគ្នា ដើម្បីឯកភាពជាតិ។ របបថ្មីភូមាដែលដឹកនាំដោយលោកប្រធានាធិបតីThein Sein បាននិងកំពុងបន្តចរចាស្វែងរកសន្តិភាពជាមួយពួកជនជាតិភាគតិច ដើម្បីបញ្ចប់សង្គ្រាមទ័ពព្រៃដែលមានមកតាំងពីឆ្នាំ១៩៤៨ម្ល៉េះ។

សេចក្តីរាយការណ៍របស់ តាន់ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស្វ័រ

ស្តាប់ (01:44)

23/02/2012 by តាន់ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស្វ័រ

នៅភូមា មានជនជាតិភាគតិចចំនួនជាង៤០សហគមន៍ដែលតំណាង៣០%នៃប្រជាជនភូមាទាំងស្រុង។ ក្នុងចំណោមជនជាតិភាគតិចទាំងនោះ រួមមានជាអាទិ៍ពួកKaren ពួកChan និងពួកKachin។ តាំងពីឆ្នាំ១៩៤៨មកម្ល៉េះ ពោលគឺតាំងពីភូមាបានទទួលឯករាជ្យពីប្រទេសអង់គ្លេសរួចមក ពួកជនជាតិភាគតិចសំខាន់ៗ ដូចយ៉ាងពួកKaren និងពួកKachin បានចាប់អាវុធប្រយុទ្ធតស៊ូ ដើម្បីផ្តាច់ខ្លួនចេញពីការត្រួតត្រារបស់រដ្ឋាភិបាលភូមា។

មកទល់ពេលថ្មីៗនេះ រដ្ឋអំណាចភូមាបានប្រើមធ្យោបាយធម៌ក្តៅវាយបង្ក្រាបយ៉ាងសាហាវព្រៃផ្សៃជាទីបំផុតទៅលើពួកជនជាតិភាគតិចបះបោរ។ ជាក់ស្តែងរហូតមកដល់ពេលថ្មីៗនេះ កងទ័ពភូមានៅបន្តវាយប្រហារទៅលើកងកម្លាំងដើម្បីឯករាជ្យKachin នៅក្នុងតំបន់ចុងប៉ែកខាងជើងនៃប្រទេស នៅជាប់ព្រំដែនជាមួយប្រទេសចិន។

ចាប់ពីខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ២០១១មក របបថ្មីភូមាក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកប្រធានាធិបតីThein Sein បាននិងកំពុងបន្តចរចាជាមួយជនជាតិភាគតិច ដើម្បីបញ្ចប់សង្គ្រាមទ័ពព្រៃ ដែលធ្វើឲ្យសេដ្ឋកិច្ចនៃប្រទេសមិនអាចអភិវឌ្ឍទៅមុខលឿនរហ័សបាន។ លទ្ធផលនៃកិច្ចចរចា គឺការសម្រេចបាននូវកិច្ចឈប់បាញ់គ្នាមួយនៅខែធ្នូឆ្នាំ២០១១រវាងរដ្ឋាភិបាលនិងទ័ពព្រៃនៃជនជាតិភាគតិចChan។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ដោះស្រាយបញ្ហាជនជាតិភាគតិច មិនមែនជារឿងងាយស្រួលទេ ពីព្រោះរដ្ឋាភិបាលភូមាមិនអាចបណ្តោយឲ្យដែនដីទាំងអម្បាលម៉ានរបស់ពួកជនជាតិភាគតិចរបូតចេញពីការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនឡើយ។ ទន្ទឹមនេះ រដ្ឋអំណាចភូមាក៏ដឹងច្បាស់ដែរថាសន្តិភាពនឹងមិនអាចកើតឡើងបានទេ បើសិនជានៅតែគ្មានទេនោះការឆ្លើយតបវិជ្ជមានសមស្របទៅ នឹងការទាមទារឯករាជ្យឬស្វ័យភាពរបស់ជនជាតិភាគតិចទាំងនេះ៕