ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ អ្នកជំនួញជាច្រើនទាំងខ្មែរទាំងបរទេសនាំគ្នាវិនិយោគដាំកៅស៊ូយ៉ាងច្រើននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ២០១២នេះ តម្លៃកៅស៊ូធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ដំណាំកៅស៊ូបាននិងកំពុងប្រឈមទៅនឹងការយាយីពីជំងឺបន្ថែមទៀត។
តួលេខក្រសួងកសិកម្មបានបង្ហាញថា កាលពីឆ្នាំ២០១១កន្លងមក ប្រទេសកម្ពុជាមានផ្ទៃដីដាំកៅស៊ូចំនួនប្រមាណជា២០ម៉ឺនហិកតាពោលគឺកើនឡើងប្រមាណជា១០%បើប្រៀបធៀបទៅនឹងឆ្នាំ២០១០។
សម្រាប់ឆ្នាំ២០១២នេះ ផ្ទៃដីដាំកៅស៊ូអាចមានចំនួនច្រើនជាងនេះប៉ុន្តែគេមិនទាន់មានតួលេខពិតប្រាកនៅឡើយទេ។ ការប៉ាន់ស្មានរបស់អគ្គនាយកដ្ឋានកៅស៊ូនៃក្រសួងកសិកម្មធ្លាប់បានអោយដឹងថា នៅឆ្នាំ២០២០ខាងមុខនេះផ្ទៃដីជៀជ័រកៅស៊ូនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជានឹងកើនឡើងរហូតដល់ជាង២៨ម៉ឺនហិចតានិងទទួលបានផលកៅស៊ូក្រែបប្រមាណជា៣៥ម៉ឺនតោនក្នុងឆ្នាំៗ។ តួលេខនៃអគ្គនាយកដ្ឋានកៅស៊ូបានរម្លឹកអោយដឹងថា នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៦៧ផ្ទៃដីដាំកៅស៊ូនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានចំនួនតែ៦ម៉ឺន៤ពាន់ហិកតាប៉ុណ្ណោះ។
បើពិនិត្យលើតួលេខខាងលើ ផ្ទៃដីដាំកៅស៊ូកើនឡើងមែនប៉ុន្តែតម្លៃកៅស៊ូកំពុងដាំក្បាលចុះ។ កៅស៊ូនៅដើមឆ្នាំ២០១១នេះមានតម្លៃជាង៥ពាន់ដុល្លារក្នុងមួយតោននៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិនិងជាង៤ពាន់ដុល្លារនៅលើទីផ្សារនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែតម្លៃកៅស៊ូបានធ្លាក់ចុះមកនៅត្រឹមតែ២១០០ឬ២២០០ដុល្លារអាមេរិកប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយតោននៅដើមខែកញ្ញាឆ្នាំ ២០១២នេះ ពោលគឺតម្លៃជ័រកៅស៊ូបានធ្លាក់ចុះស្ទើរពាក់កណ្តាល។ ការធ្លាក់ថ្លៃនេះត្រូវបានគេទាញភ្ជាប់ទៅនឹងស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចសកល ជាពិសេស ស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចប្រទេសចិនដែលជាប្រទេសផលិតកៅស៊ូកង់ឡានច្រើនជាងគេនៅលើពិភពលោក។
កៅស៊ូធ្លាក់ថ្លៃគឺជារឿងមួយប៉ុន្តែរឿងជំងឺយាយីដើមកៅស៊ូកំពុងក្លាយជាបញ្ហាដោះស្រាយមិនចេញ។ ម្ចាស់ចម្ការដាំកៅស៊ូនៅក្នុងខេត្តកំពង់ចាមមួយចំនួនបាននិយាយប្រាប់ទាំងក្តីបារម្ភថា ជំងឺផ្សិតស ជំងឺមិនចេញជ័រសាច់លឿង និងជំងឺកណ្តៀរស៊ីឫសដើមកៅស៊ូកំពុងបំផ្លាញកៅស៊ូនៅក្នុងខេត្តកំពង់ចាម ហើយពួកគេពិបាកធ្វើការទប់ស្កាត់ជំងឺទាំងអស់នោះ។ ពិបាកទប់ស្កាត់ពីព្រោះថាទីមួយ៖ប្រទេសកម្ពុជាខ្វះអ្នកជំនាញព្យាបាលកៅស៊ូនិងទីពីរ៖ប្រទេសកម្ពុជាខ្វះថ្នាំព្យាបាលមានគុណភាពសម្រាប់ព្យាបាលកៅស៊ូ។
ដោយសារបញ្ហាដោះស្រាយមិនចេញទាំងពីរនេះ អ្នកវិនិយោគដាំកៅស៊ូនៅក្នុងខេត្តកំពង់ចាមអំពាវនាវដល់ក្រសួងកសិកម្មឬអ្នកជំនាញបរទេស ជាពិសេស អ្នកជំនាញជនជាតិបារាំងអោយជួយព្យាបាលកៅស៊ូពួកគេផង បើទោះបីជាត្រូវការបង់កម្រៃក៏ដោយ។
ក្នុងមួយឆ្នាំៗ ម្ចាស់ចម្ការត្រូវបានកាត់ដើមឬមែកកៅស៊ូចេញពីដើមកៅស៊ូចំនួន២០០ដើមដោយសារតែខ្លាចជំងឺទាំងនោះរាលដាលទៅកាន់ដើមផ្សេងៗទៀត។ ជំងឺផ្សិតសរ ជំងឺមិនចេញជ័រសាច់លឿង និងជំងឺកណ្តៀរស៊ីឫសទើបតែកើតច្រើនឡើងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាក្នុងរយៈពេល២ឬ៣ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ ស្ថានភាពជំងឺកើតនៅលើដើមកៅស៊ូនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជានៅពេលនេះនៅមិនទាន់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ស្ថានភាពប្រកាសអាសន្ននៅឡើយទេ។
ប៉ុន្តែអ្នកជំនួញដាំកៅស៊ូបារម្ភថា ប្រសិនបើជំងឺនេះចេះតែឆ្លងពីដើមមួយទៅដើមមួយទៀតនោះ ពេលនោះ កៅស៊ូភាគច្រើននឹងកើតជំងឺនេះ។ ហើយនៅពេលដែលកៅស៊ូកើតជំងឺដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ ពេលនោះ កៅស៊ូអាចងាប់ដើមឬកៅស៊ូមិនសម្បូរជ័រ។ ជាលទ្ធផល អ្នកជំនួញកៅស៊ូប្រឈមនឹងក្ស័យធន។
សូមរម្លឹកថា កៅស៊ូធម្មជាតិត្រូវបានជនជាតិបារាំងម្នាក់យកមកដាំនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជានៅឆ្នាំ១៩១០នៅក្នុងស្រុកព្រៃនប់ខេត្តកំពតកាលជំនាន់នោះប៉ុន្តែក្រោយមកស្រុកព្រៃនប់បានស្ថិតនៅក្នុងខេត្តកំពង់សោមវិញ។ ការដាំនៅទីនោះធ្វើឡើងបានតែប៉ុន្មានឆ្នាំប៉ុណ្ណោះហើយក៏បានបោះបង់ចោលទៅវិញ។
នៅឆ្នាំ១៩២០ ចម្ការកៅស៊ូកសិ-ឧស្សាហកម្មបានចាប់ផ្តើមដាំដុះនៅលើដីក្រហមនៃខេត្តកំពង់ចាម កំពង់ធំ ក្រចេះ និងរតនៈគីរី។ នាពេលបច្ចុប្បនេះ ខេត្តកំពង់ចាមជាខេត្តដែលមានផ្ទៃដីដាំកៅស៊ូច្រើនជាងគេបន្ទាប់មកទៀតមានដូចជា ខេត្តក្រចេះ រតនគីរី មណ្ឌលគីរី កំពង់ធំ ស្ទឹងត្រែង ខេត្តព្រះវិហារ និងខេត្តដទៃៗផ្សេងទៀត។
កសិ-ឧស្សាហកម្មកៅស៊ូមានការរីកចម្រើនខ្លាំងនៅក្នុងរយៈពេលចុងក្រោយនេះប៉ុន្តែកង្វះខាតអ្នកជំនាញកៅស៊ូដើម្បីធានាអោយឧស្សាហកម្មដ៏មានសក្តានុពលមួយនេះ មាននិរន្តភាពយូរអង្វែងគឺជារឿងមិនអាចមើលរំលងបានឡើយ៕

Delicious
Digg
Facebook
Twitter
Yahoo!
Technorati





អត្ថាធិប្បាយ
ប្រតិកម្មជុំវិញអត្ថបទនេះ